Wednesday , 20 September 2017 / چهارشنبه , ۲۹ شهریور ۱۳۹۶
اخرین مقالات
کوفیان و منتظران ظهور

کوفیان و منتظران ظهور

در این سلسله مقالات سعی بر آن شده بین کوفه و کربلای سال ۶۱ هجری و تهران قرن ۱۵ هجری مقایسه و تطبیق انجام شود تا دلیل وقوع حادثه‌ی کربلا ، بعد از انتظاری که کوفیان برای رسیدن امامشان داشتند، مشخص شده و آفت‌های کنونی منتظران امام عصر(عج الله) نیز بدست آید.

 

بررسی تاریخ کوفه و کربلا، و مقایسه و تطبیق آن با برهه کنونی، از آن جهت که در هر دو جامعه مساله انتظار رسیدن امام زمان، مطرح است، می‎تواند راه‎گشا و روشن‎کننده کاستی‎های مدعیان شیعی انتظار باشد. در این سلسله مقالات سعی بر آن شده بین کوفه و کربلای سال ۶۱ هجری و تهران  قرن ۱۵ هجری مقایسه و تطبیق انجام شود تا دلیل وقوع حادثه ی کربلا ، بعد از انتظاری که کوفیان برای رسیدن امامشان داشتند، مشخص شده و آفت های کنونی منتظران امام عصر(عج الله) نیز بدست آید.
آنچه مسلم است این می‏باشد که حوادث تاریخی، سلسله وار به هم مرتبطند؛ از این رو برای درک یک واقعه تاریخی و شناخت عوامل ایجاد آن، باید پیشینه‎کاوی آن پرداخت.
با توجه به مطلب فوق می‎توان گفت برای بررسی تاریخ کوفه سال ۶۱ هجری، ابتدا باید کوفه  را از ابتدای تاسیس بررسی کرد و بافت جمعیتی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و مذهبی آن را شناخت.
در سال ۱۷ هجری، در زمان خلیفه ی دوم که فتوحات اسلامی از مشرق و مغرب در حال گسترش بود، مدینه به عنوان پایتخت، مکان مناسبی برای تجمع نظامیان و تصمیم‎گیری‎های مهم سیاسی محسوب نمی‎شد؛ زیرا دوری این شهر از مرزها، باعث می‎شد در مواقع اضطراری امکان گسیل نیرو به سمت مرز فراهم نباشد. از این رو خلیفه دوم دستور تاسیس کوفه را ، به عنوان پایتخت جدید صادر کرد. موقعیت آب و هوایی، جغرافیایی و حاصل‎خیزی خاک، این منطقه را برای سکونت مناسب کرده بود.
کوفه در ابتدا به عنوان شهری نظامی پا گرفت و چهل هزار نیروی نظامی در آن مستقر شدند. رفته رفته و با گذشت زمان خانواده نظامیان نیز به این شهر پیوستند و خانه‎سازی و کشاورزی نیز رونق گرفت . در سال ۳۷ هجری جمعیت کوفه تا ۶۷۰۰۰ نظامی، تخمین زده شده است که به این تعداد باید خانواده‎هایشان را نیز افزود.
بافت جمعیتی مردم کوفه، شامل اعراب حجاز و عراق، اعراب یمانی، ایرانیان، که به آنها موالی “دوستان/زیردستان” می‎گفتند، اعراب بادیه نشین و تعداد اندکی مسیحی، سریانی و یهودی بود.
در خصوص اعتقادات مردم کوفه باید گفت اکثریت مسلمانان کوفه را اهل جماعت  تشکیل می‎دادند؛ یعنی کسانی که  چهار خلیفه یعنی ابوبکر، عمر، عثمان و حضرت علی راقبول داشتند.
دسته دیگر از مردم کوفه عثمانی‎ها بودند که سه خلیفه تا عثمان  قبول داشتند و حتی عده‎ای از آنان، حضرت علی(علیه السلام) عامل قتل عثمان می‎دانستند؛ از این رو دشمنی عمیقی با خاندان اهل بیت داشتند.
گروه بعدعلویان بودند که تفکراتی شبیه شیعه امروزی داشته و حضرت علی(علیه السلام) را به عنوان اولین امام و پیشوای مسلمانان می‎شناختند؛ تعداد این گروه در کوفه بسیار اندک بود.
لازم به ذکر است در میان اهل جماعت، ۱۷۰۰۰ صحابه پیامبر نیز وجود داشت، که به تعبیری «صاحب اسم» شناخته‎می‎شدند. اینها کسانی بودند که عثمان را سرنگون کرده و  جزو مدعیان حکومت بودند.
نکته‎ای زمینه تطبیق مطلب فوق با اوضاع کنونی را فراهم می‎آورد این است که در دوران حاضر نیز، افرادی به دلیل سابقه انقلابی که دارند، خود را صاحب اسم و محق دانسته و به تعبیری جزء مدعیان حکومت هستند.
در جامعه‎ کوفه  با بافتی که ذکر شد، توازن جمعیتی مساله مهمی برای حاکمان بوده‎است. از این رو فرمانداران مختلف کوفه به روش‎های متعددی سعی در ایجاد توازن بین جمعیت شیعی(علوی) با سایرین داشته‎اند. در سال ۵۰ هجری که زیاد بن ابی، والی کوفه بود، پنجاه هزار شیعه را، به بهانه‎های مختلف از کوفه اخراج نمود و به سرزمین‎هایی مانند خراسان فرستاد.  البته تبعید شیعیان به مناطق دیگر باعث گسترش فرهنگ شیعی در مناطق دور افتاده  سرزمین های اسلامی نیز شد. موالیان کوفه نیز از نظر تعداد در حال افزایش بودند. به طوری که حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد جمعیت کوفه را تشکیل میدادند. معاویه در موارد متعدد، آن ها را به شهر های دیگر کوچاند و حقوق بیت المان آن ها را نیز قطع کرد.
روش دیگر ایجاد توازن دخالت در تربیت نسل شیعه و قرار دادن معلمانی با طرز فکر هماهنگ با دستگاه خلافت، برای فرزندان آن‎ها بود. چنانچه هم‎اکنون نیز کشور‎های غربی اقدام به فراهم کردن بورسیه، امکان اقامت و تحصیل برای نخبگان و فرزندان سیاستمداران کشور می‎کنند، تا بتوانند در اولین فرصت، سیاست‎های خود را توسط نیروهای داخلی نظام، که به همین منظور تربیت شده‎اند، عملیاتی کنند.
جعل حدیث برای دامن زدن به اختلاف بین شیعه و اهل جماعت، عرب و عجم، و قومیت‎های مختلف مسلمان از شگردهای معاویه  برای کنترل جمعیت نا همگون مسلمانان بود. وی با پرداخت هزینه‎های مالی فراوان کسانی را برای ساختن احادیث جعلی اجیر می‎کرد. چنانچه امروز نیز  مساله ی تفرقه بینداز و حکومت کن  به عنوان یکی از راه‎های تسلط غرب بر دیگر کشور ها، مورد استفاده قرار می‎گیرد.

 

ادامه دارد…..

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


(مهم)